سرو کهنسال ابرکوه در استان یزد، یکی از مهمترین و قدیمیترین درختان زندهٔ جهان است که به عنوان دومین درخت پیر و زندهٔ جهان شناخته میشود. این درخت با قدمتی بالغ بر ۴۰۰۰ سال، از لحاظ گونهشناسی به گروه سروهای شیراز تعلق دارد و به عنوان یکی از آثار طبیعی ملی ایران نیز ثبت شده است.
محیط تنهٔ این درخت در حدود ۱۱.۵ متر است و به همین دلیل، به عنوان نمادی از پایداری و استقامت در برابر زمان شناخته میشود. حمدالله مستوفی، تاریخنگار مشهور ایرانی، در کتاب خود به نام "نزهت القلوب" که در سال ۷۴۰ قمری تألیف شده، به این درخت اشاره کرده و شهرت آن را در جهان ذکر کرده است. او این درخت را بزرگتر و بلندتر از سروهای کشمیر و بلخ میداند.
برخی از دانشمندان قدمت این درخت را بیشتر از آنچه که ذکر شده میدانند و در برخی روایات تاریخی، کاشتن آن به زرتشت پیامبر و یا یافث (پسر نوح) نسبت داده شده است.
سرو کهنسال ابرکوه نه تنها از لحاظ زیستمحیطی بلکه از نظر فرهنگی و تاریخی نیز ارزشمند است و به عنوان یک جاذبهٔ گردشگری مهم در ایران شناخته میشود.
منبع: مرتضی وزیری