در دل تاریخ یزد، میدان خان با قیطان فروشی‌اش، یکی از مکان‌های نمادین و پر از زندگی است. اگر به یاد داشته باشید، در دهه 1970 میلادی، این میدان مملو از شور و نشاط بچه‌ها بود که در حال ساخت و پرواز دادن کاغذ باد بودند.

در آن روزها، مغازه‌ای در میدان خان وجود داشت که به فروش نخ قالی معروف بود. این مغازه نه تنها به فروش نخ‌های زیبا و رنگارنگ می‌پرداخت، بلکه با استفاده از ته‌مانده‌های نخ روی تونه قالی، توپک‌هایی برای ساخت کاغذ باد درست می‌کرد. این قیطان فروشی، دنیایی از خلاقیت و شادی را برای بچه‌ها فراهم می‌آورد.

ساخت بادکنک

تابستان که می‌رسید، بچه‌ها با تعطیلی مدارس، به دنیای بازی‌ها و سرگرمی‌ها پا می‌گذاشتند. برای ساخت کاغذ باد، معمولاً به بقالی محله سریش می‌خریدنپ و آن را با آب ولرم حل می‌کردند. بعد از چند ساعت انتظار، چسب قوی‌تری به دست می‌آوردند که به ما کمک می‌کردند تا کاغذ باد را محکم‌تر بسازند. کسانی که وضعیت مالی بهتری داشتند، کاغذهای نازک و سبک الگو خیاطی قهوه‌ای رنگ را تهیه می‌کردند، اما دیگر بچه‌ها  با استفاده از روزنامه‌های قدیمی کاغذ باد درست می‌کردند.

در روزهای گرم تابستان، از ظهر تا عصر روی پشت بام‌ها نشسته و به پرواز دادن کاغذ بادها مشغول بودیم. پوست‌مان برنزه می‌شد و لبخند روی لب‌هایمان نقش می‌بست. عشق پرواز دادن کاغذ باد چیزی فراتر از یک سرگرمی بود؛ این تجربه‌ها ما را به هم نزدیک‌تر می‌کرد و لحظاتی فراموش‌نشدنی را برایمان رقم می‌زد.اما همیشه چالش‌هایی هم وجود داشت؛ پاره شدن نخ یا گیر کردن چند کاغذ باد به هم، دردسرهای همیشگی بازی کاغذ باد بودند. این چالش‌ها هرگز نتوانستند شادی آنها را کم کنند. بلکه برعکس، باعث می‌شدند که بیشتر تلاش کنند و خلاقیت خود را به کار بگیرند.

یادآوری این روزها نه تنها حس نوستالژی را زنده می‌کند بلکه نشان‌دهنده‌ی خلاقیت و شادی کودکان در دورانی است که تکنولوژی هنوز به زندگی ما نفوذ نکرده بود. قیطان فروشی میدان خان یزد و کاغذ بادها بخشی از تاریخ فرهنگی ما هستند که باید حفظ شوند.

منبع: مرتضی وزیری براساس تحقیقات جولیا کاین

بیایید این خاطرات را گرامی بداریم و یادآور شویم که شادی واقعی در سادگی و خلاقیت نهفته است. این داستان نه تنها نمایانگر زندگی کودکی ماست، بلکه دعوتی است برای نسل‌های آینده که از خلاقیت و تحرک لذت ببرند و ارزش‌های فرهنگی خود را بشناسند.