غلام صنعتی، از نساجان برجسته یزد در قرن دوازدهم و سیزدهم هجری شمسی، نقش بسیار مهمی در ماشینی شدن و مدرنیزاسیون صنعت نساجی یزد ایفا کرد و به همین دلیل برخی او را «پدر نساجی مدرن ایران» مینامند. وی در سال ۱۲۵۷ در یزد به دنیا آمد و از کودکی شاگرد علی تقی سلیمانشاهی بود و سریع به درجه استادی رسید.
غلام صنعتی با علاقه و هوش خود در کارهای فنی و ماشینی، پس از زیارت کربلا و تأسیس کارخانه عبابافی در آنجا، در بازگشت به یزد دستگاههای قدیمی بافندگی را به دستگاههای ماشینی پیشرفته تبدیل کرد. در سال ۱۳۰۰ با سرمایهگذاری امیرخان کوراوغلی، نخستین دستگاه بافندگی ماشینی و مولد برق را از آلمان وارد کرد و کارخانه اقبال یزد را راهاندازی نمود. همچنین در سال ۱۳۱۰ برای آشنایی بیشتر با ماشینآلات به آلمان سفر کرد و با حمایت حسینعلی هراتی و دیگر سرمایهگذاران، کارخانه درخشان یزد را تأسیس نمود. از سال ۱۳۲۵ نیز کارخانه سعادت نساجان را با سرمایه و سهام مردمی به راه انداخت و تا پایان عمر در سال ۱۳۴۷ مدیر فنی آن بود.
کارخانه اقبال یزد که توسط او بنیان گذاشته شد، نخستین گام مهم صنعتی شدن یزد بود و نقش محوری در توسعه صنعت نساجی این شهر و ایران داشت. این کارخانه تا سال ۱۳۵۷ فعال بود و پس از تعطیلی، از سال ۱۳۸۱ به پارک علم و فناوری تغییر کاربری داد.