رضا صرافزاده یزدی در سال ۱۲۷۸ خورشیدی در یزد متولد شد. وی از جوانی به آموزش علوم دینی تا سطحی از فقه پرداخت و همزمان با انجام فعالیتهای بازرگانی و تجارت، وارد عرصه صرافی و دادوستد در بازار یزد شد که خانوادهاش در آن معروف بودند. او بهسرعت به عنوان تاجری درستکار و مورد اعتماد در بازار شناخته شد و انصاف و امانتداریاش زبانزد خاص و عام گردید.
رضا صرافزاده همچنین در فعالیتهای خیرخواهانه پیشقدم بود و به مرور در جامعه یزد جایگاه بالایی پیدا کرد. با علاقه به سیاست و با کمک دوستانی مانند سید ضیاءالدین طباطبایی، وی در سال ۱۳۳۱ به عنوان نماینده مردم یزد در دوره هفدهم مجلس شورای ملی انتخاب شد و تا دوره بیستم نیز در این سمت باقی ماند. این سمت باعث توسعه بیشتر تجارت و ثروت او شد و او تجارتخانه خود را در تهران نیز گسترش داد.
از اقدامات مهم رضا صرافزاده ساخت کارخانه نساجی جنوب در سال ۱۳۳۰ و راهاندازی شرکت توسعه صفاییه یزد بود که باعث آبادانی منطقه صفاییه و ساخت متل صفاییه در دهه ۴۰ شد. وی زمینهایی را در این منطقه با قیمت مناسب تقسیم، چاه آب حفر و زمینه سکونت متمولین و مردم را فراهم آورد. با توسعه این منطقه، خیابان بوعلی و هتل صفاییه شکل گرفت.
پس از انقلاب ۱۳۵۷، رضا صرافزاده بازداشت و به تبعید در شهر گلپایگان محکوم شد. بسیاری از اموال وی در یزد و تهران ضبط گردید. پس از آزادی، تا پایان عمر در تهران زندگی کرد و در سال ۱۳۶۷ درگذشت. منزل شخصی او در یزد هماکنون به موزه قصر آیینه تبدیل شده است.