آسید یحیی مدیر طاهری ملقب به صدرالقرا،  اولین مدیر مدرسه یزد به نام طاهری بود درباره ایشان متاسفانه اطلاعات زیادی نمانده است، خاطره‌ای از نتیجه ایشان هست که می‌گویند: 

" سید یحیی مدیر طاهری یا آقا بزرگ، ایشان فردی خاص و محترم در نظر مردم بودند ولی کرامات خارق‌العاده به او نسبت داده نمی‌شد. این امور کرامات بیشتر به دلیل اعتقادات مردم و شناخت خاص خانواده‌اش به او نسبت داده شده بود که معمولاً واقعی نبود. اما واقعیت این است که این مرد بزرگ به خاطر خدمات ارزشمندی که در زمینه آموزش و پرورش در دوران سخت جنگ جهانی دوم انجام داد، بسیار ماندگار شد. آن دوران با قحطی، بیماری‌های واگیردار (مثل وبا، ابله، حصبه و سالک) و فقر داخلی کشور همراه بود، که به دلیل مشکلات دولت قاجار و فشارهای سیاسی از جمله کشته‌ها، زندان‌ها و جنگ‌ها، شرایط بسیار دشواری بود. در میانه چنین سختی‌هایی، این مرد به آموزش فرزندان ایران پرداخت؛ وقتی که یونسکو هنوز آموزش را صرفاً خواندن و نوشتن می‌دانست و در یزد نیز بیشتر مدارس مسیحی و یهودی فعالیت داشتند تا دین و آیین خود را تبلیغ کنند. سید یحیی مدیر طاهری با همت و تلاش فراوان مدرسه اسلامی تأسیس کرد. او ساعت‌ها روی پشت‌بام مدرسه در تابستان گرم یزد با ترکیب دوده و نشاسته مرکبی می‌ساخت که برای آموزش و نوشتن استفاده می‌شد. شخصاً در کودکی شاهد تلاش‌هایش بودم و می‌دیدم در گرمای آفتاب که صورتش قرمز شده بود. "

یک روایتی دیگری وجود دارد درباره انتخاب فامیلی ایشان: "در زمان رضا شاه که گرفتن شناسنامه اجباری شد آقای آسید یحیی صدرالقراء جهت گرفتن شناسنامه به اداره‌ی ثبت احوال می‌رود و کارمند اداره از ایشان می‌پرسد شغل شما چیست؟ ایشان می‌گویند:" مدیر مدرسه طاهری هستم."  و اینگونه می‌شود که نام خانوادگی مدیرطاهری در ثبت احوال ثبت می‌شود.

آقای رؤوف درباره ای ویژگی ایشان می‌گوید : " سیدی بلند‌قامت، نیرومند، چهارشانه و گندمگون، با صلابت و طمأنینه، مقتدر و باوقار، به نام آقای سیدمصطفی طاهری، مدیر مدرسه بود. مدرسه در کوچه‌ای مشهور به پنج‌کوچه، در محله‌ی شیخداد ـ از کهن‌ترین محلات شهر ـ قرار داشت؛ محله‌ای که اهالی آن به تقوا، پاکدامنی و پایبندی به دستورات الهی شهره بودند." 

آرامگاه ابدی ایشان اکنون در سید فتح الدین الرضا یزد واقع می‌باشد.