داستان از آنجا آغاز میشود که پشوتنجی دوسابایی مارکار تصمیم گرفت تا یادبودی بسازد برای شاعر بزرگ ایران، حکیم ابوالقاسم فردوسی. این ساعت یادبود ابتدا در میدان پهلوی ساخته شد اما به دلیل مخالفتها، تخریب شد و در سال ۱۳۱۵ مکان جدیدی برای آن در میدان مارکار تعیین گردید.
ساخت این ساعت در نهایت در سال ۱۳۲۱ به پایان رسید و این ساعت به افتخار نام پشوتنجی دوسابایی مارکار به ساعت مارکار مشهور گردید. این برج ساعت ۴ متر ارتفاع دارد و از سیمان ساخته شده است. نکته جالبتر آنکه عقربههای این ساعت بر خلاف جهت حرکت خودروها به گردش درمیآید.
هر هفته برای تنظیم و کوک کردن ساعت، شخصی به بالای برج آن میرود که با گذشت بیش از هشتاد سال هنوز سالم و کارآمد است. در میان مردم شایعهای نیز وجود دارد که مقدار طلایی برای بازسازی ساعت در صورت تخریب، در پی ساختمان آن مخفی شده است.