سیّد رکن الدّین ابوالمکارم محمّد قاضی حسینی، در حدود سال ۶۵۸ هجری قمری در یزد به دنیا آمد. پدرش سیّد قوام الدّین محمّد (علی) از ریاضیدانان و از نقبای یزد بود که علوم و ریاضی را به فرزندش آموخت. پس از فوت پدر، تمام داراییهای وی به سیّد رکن الدّین رسید و او با اتکاء به وجهه علمی، اجتماعی و مالی خود توانست آثار خیری در نقاط مختلف یزد به وجود آورد و وقفنامهای به نام «جامع الخیرات» تنظیم کند.
او قاضی شهر یزد و شخصیتی محترم و مورد رجوع مردم بود و در محلّه «وقت ساعت» زندگی میکرد. بنیانگذار کتابخانه و مدرسهای به نام مدرسه رکنیّه بود. به دلیل اقتدار و شوکتش، دشمنانی داشت که او را به دروغ در قتل یک زردشتی متهم کردند. این موضوع سبب شد که اتابک یوسف شاه، حاکم یزد، خشمگین شده و سیّد رکن الدّین را دستگیر و پس از زدن هزار تازیانه در یک چاه در خورمیز مهریز زندانی کند.
پسرش، میرشمس الدّین محمّد، که هدف تعقیب مأموران بود، موفق به فرار به آذربایجان شد و با میانجیگری سلطان ابوسعید وسایل آزادی پدرش را فراهم کرد. پس از آزادی، سیّد رکن الدّین با استقبال گرم مردم به یزد بازگشت و دوباره بر مسند قضا نشست. سپس عازم حج شد و پس از بازگشت، تمام همّتش را صرف عمران و آبادانی یزد کرد؛ قناتها، مدرسهها، مساجد، بازارها، گرمابهها، آبانبارها و خانقاههایی که محل تجمع شیعیان بود را احداث نمود.