داستان هرمز، پسر انوشیروان ساسانی، روایتگر دورهای پر فراز و نشیب است. انوشیروان دادگر پیش از مرگش تاج و تخت را به هرمز سپرد و وصیت کرد که باید به تهیدستان رسیدگی کند. اما حکومت هرمز با مشکلات داخلی و حملات خارجی مانند گوگترکها و تهدیدهای کشور روم همراه بود. شورشی به رهبری بهرام چوبین علیه او به پا شد که منجر به برکناری و کور شدن هرمز و جایگزینی خسرو پرویز شد.
طبق اسناد تاریخی، شاه هرمز، پسر انوشیروان، روستای خورمیز را ساخت که ابتدا «هورمیز» نام داشت و بعدها به «خورمیز» تغییر یافت. در این روستا، قلعه تاریخی خورمیز وجود دارد که قدمتی ساسانی دارد و نشانهای از حضور و نفوذ هرمز در مهریز است.
قلعه خورمیز سازهای خشتی و سنگی است با دیوارهایی از سنگهای نتراشیده و خشت که لبهها با اشکال کنگرهای و تزئینات خاص همراه است. قلعه دارای ۶ برج دیدهبانی سه طبقه است؛ چهار برج در چهار گوشه و دو برج قرینه در طول قلعه با ارتفاع حدود ۶ متر. چاه سنگی مربعی شکل در سمت چپ قلعه به عمق ۱۵ متر وجود دارد که آب مورد نیاز قلعه را تأمین میکرد و به چاه امام زمان معروف است، گرچه اکنون خشک شده است. این قلعه تا صد سال پیش محل سکونت و دفاع مردم منطقه بوده است.